Van deelbelang naar gedeeld belang

Moeten organisaties hun deelbelangen soms loslaten om samen te werken aan een collectief belang?

Dit artikel van Momus Media legt scherp bloot hoe de klimaatcrisis verweven is met andere maatschappelijke thema’s — én wat dat betekent voor de manier waarop we erover communiceren. Bij MUCE lazen we aandachtig mee, en we nodigen jullie graag uit om dat ook te doen.

De klimaatcrisis — en ook de circulaire economie als antwoord daarop — staat niet op zichzelf. Ze is diep verweven met thema’s als sociale ongelijkheid, racisme, voedsel(on)zekerheid en ons economische systeem. Die verwevenheid, en de nood om ernaar te handelen, voelen we bij MUCE steeds sterker in ons werk.

Zo benadrukten we eerder al het belang van een intersectionele benadering in Koloniseren van mens én milieu. Diezelfde vragen staken opnieuw de kop op bij het volgen van berichtgeving over het WK wielrennen en het conflict in Rwanda: kunnen we hier pleiten voor circulaire keuzes die kringlopen sluiten, zonder stil te staan bij mensenrechten en machtsverhoudingen aan het begin van diezelfde kringloop? Vanuit die spanning ontstond het MUCE Peloton — al merkten we ook dat zo’n intersectionele aanpak niet altijd vanzelfsprekend is en soms vragen oproept bij ons publiek.

Net daar zoomt dit artikel op in. Is een sterke focus op circulariteit nodig om concrete stappen te kunnen zetten? Om inspiratie om te zetten in effectieve, tastbare actie? Of moeten we dat hokjesdenken net durven bevragen? Wat zeggen zulke keuzes over wie we bereiken, wie we meenemen — en wie mogelijk uit de boot valt? En is die afbakening eigenlijk wel neutraal?

Wij lazen dit stuk als een uitnodiging om ons eigen werk kritisch te blijven bevragen. Niet om circulariteit los te laten, maar om haar te versterken: door te vertrekken vanuit gedeelde belangen. Want net daar — zo toont dit artikel — ontstaat ruimte voor verbinding, bredere betrokkenheid en gezamenlijke actie. Een noodzakelijke voorwaarde om de circulaire economie écht te doen slagen.